Love is in the Air

หลายเดือนที่ผ่านมา นอกจากฉันจะเจออะไรยุ่งๆวุ่นวายเรื่องงานจนทำให้ไม่มีเวลามาคิดเรื่องหัวใจเลยสักนิด แต่ชีวิตฉันก็ยังเดินไปได้ ตามเส้นทางของมัน  ฉันรู้ว่าเวลาทำให้ตัวฉันเข้มแข็งมากขึ้น บางวันที่ว่าง ฉันถามตัวเองเสมอว่า ลองคิดสิว่า ถ้าต้องยอมรับความจริงที่มันโหดร้าย แต่ตอนนี้ฉันยังไม่อยากยอมรับมัน เท่านั้นเอง

มีปัญหา เรื่องคาใจหลายเรื่องที่ฉันสามารถช่วยใครๆได้มากมาย แต่มาตกม้าตายกับเรื่องของตัวเองนี่แหละ ก็อยากปล่อยมันไปก่อน อยากใช้ชีวิตแบบวุ่นๆกับงาน เหนื่อยก็พัก โดยไม่ต้องคิดว่าทำไมนะ ทำไมนะ ให้ปวดหัวใจไปทำไมกัน ขนาดรู้ทั้งรู้ว่า ตัวเองน่ะต้องเจอมันในสักวัน แต่ไม่อยากหยิบเอามาคิดในวันนี้

ถึงจะเข้มแข็งขึ้น แต่การยอมรับความจริงบางอย่างมันไม่ได้เป็นสิ่งที่พร้อมจะทำ  หลายๆเรื่องได้กับการเคลียร์ไปแล้ว จบๆกันไปก็ตั้งมากมาย มีอยู่เพียงเรื่องเดียวที่ไม่เคยกล้าแม้แต่จะเอ่ยถึงมัน   นั่นก้อคือ เรื่องความรัก ฉันยังเชื่อว่ารักแท้มีจริง แต่สำหรับฉันฉันได้พบเจอมันแล้ว และก็ได้จากกันไปแล้ว  เวลาทำให้ฉันผ่านวันที่แย่ๆมาได้ แต่ไม่ได้ทำให้ลืม เพราะว่าฉันไม่เคยจะลืม แม้ในรายละเอียดเล็กๆน้อย

เหมือนกับเราไม่เคยจะลืมเรื่องราวคนที่เรารัก ในครอบครัวของเรา จำว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ป่วยเป็นอะไรไหม อะไรทำนองนั้น แตกต่างกันตรงที่ ครอบครัวจะทำให้คนอ่อนแอเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ คนในบ้านจะส่งพลังมาให้เราโดยตลอด ฉันเชื่ออย่างนั้น เพราะว่ามันเกิดขึ้นแล้ว

ฉันเป็นพวกซีเรียส คิดมาก  กับอะไรมากมาย แต่กับบางคนฉันจะไม่เคยถามถึงเหตุผลอะไรเลย ถ้าหากว่าฉันรักไปแล้ว สำหรับเรื่องอะไรก็ตามถ้าเกิดกับคนที่ฉันรัก ฉันไม่เคยมีคำถามว่าทำไม ฉันรู้ว่าฉันต้องทำอะไรบ้าง คนภายนอกห้ามเตะต้อง ไม่ว่าถูกหรือผิด คนที่จะพูดได้ก็คือ คนในครอบครัวเท่านั้น นั่นคือสิ่งที่ต้องทำ

วันหนึ่งข้างหน้า ซึ่งก็คงไม่นาน ฉันคิดว่าตัวเองจะเข้มแข็งพอ เข้มแข็งได้เหมือนแม่ ที่คอยดูแลฉันมาตลอด  ฉันคงจะต้องยอมรับความจริง ยอมรับว่าเรื่องเลวร้ายต่างๆมันต้องผ่านไป เพราะถ้าเราทำดี เราก็ต้องได้ดีสิ 

การให้อภัยมันเป็นสิ่งที่ดี และสมควรจะกระทำ นั่นคือสิ่งที่ฉันรู้ค่ะ แต่ว่าบางครั้งในบางเรื่องราวแล้ว มันยากที่จะกระทำนะคะ เพราะว่ามันเป็นเรื่องของใจ ถ้าปากบอกว่าให้อภัย แต่ใจไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นมันเป็นไปได้ยากที่จะเกิดการให้อภัยขึ้น  ใช่ไหมล่ะคะ   เรื่องระหว่างคุณกับฉัน มันก็เป็นเรื่องหนึ่งที่ฉันมักจะถามตัวเองอยู่เสมอว่า  ถ้าหากว่าฉันรู้ว่า ทุกอย่างที่ผ่านมาคุณทำร้ายฉันด้วยการโกหก หลอกลวงฉัน  ฉันจะอภัยให้คุณได้ไหม

ในวันนี้ฉันบอกได้แค่เพียงว่า  ฉันไม่รู้เหมือนกัน  มันอาจจะได้ หรือไม่ได้  แต่ลึกๆแล้ว ในเวลานี้กับทุกอย่างที่ผ่านมา จนวันที่คุณเดินจากไป ฉันก็บอกตัวเอง คงต้องให้อภัยในทุกสิ่งที่คุณทำ เรื่องที่คุณทำร้ายความรู้สึกของฉัน ฉันทำร้ายความรู้สึกของคุณ เพราะว่าต่อไปข้างหน้า ชีวิตของแต่ละคนต่างต้องเดินต่อไป ไม่ได้หยุดแค่นี้

แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่รู้ในตอนนี้ก็คือ  ถ้าฉันพบคุณอีก ฉันจะทำใจให้อภัยคุณได้จริงหรือไม่ ส่วนใหญ่ฉันเลือกการไม่เผชิญหน้าในเวลาที่อารมณ์คุกรุ่น  ฉันเลิกจะเผชิญหน้าเวลาอารมณ์สงบ เย็นลงเท่านั้น เพราะว่าจะได้มีสติคิดอะไรก่อนเอ่ยคำใดๆออกมา

คำถามของฉันที่อยากจะถามคุณ ถ้าคุณเป็นฉัน คุณจะอภัยให้ฉันหรือเปล่า  การถูกคนรัก คนที่เราคิดฝากชีวิตไว้ด้วย ทำร้ายจิตใจ มันโหดร้ายมากแค่ไหน คุณรู้บ้างหรือเปล่า  ฉันอยากรู้คำตอบแค่นั้น  แม้ว่าคำตอบของคุณและฉันอาจจะไม่เหมือนกัน ก็แค่คิดว่าถ้าคุณเป็นฉัน  คุณจะทำอย่างไร

ฉันยอมรับว่าเวลาที่ฉันรัก ฉันทุ่มเทหมดใจเหมือนไม่เคยเจ็บเพราะว่าความรักมาก่อนเลย ทั้งที่เวลาไม่รักใคร ฉันจะบอกตัวเองเสมอว่า ให้เผื่อใจไว้บ้าง  แต่มันก็ทำได้ยากทุกครั้งไป  ฉันไม่ได้เสียใจที่รักคุณมากขนาดนั้น ทุ่มเททุกอย่างเพื่อคุณไม่สนใจคนรอบข้าง ไม่สนใจว่าใครจะพูดอย่างไรกับคุณ  แต่สุดท้ายก็เจ็บทุกที ไม่ได้เจ็บที่มันจบลง แต่เจ็บที่แท้จริงแล้ว ฉันทุ่มเทให้กับคนที่ไม่เคยมีใจให้ฉันเลยต่างหากล่ะ

นั่นแหละที่ทำให้ยิ่งเจ็บปวด  การดำเนินชีวิตยังคงมีต่อไป แล้วฉันก็เติบโตขึ้น ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากคุณ จากความรักครั้งนี้ สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนฉันไป นั่นคือ  ฉันระมัดระวังในความรักมากขึ้นกว่าเดิม  ฉันเติบโต  สำหรับเรื่องการให้อภัย ในตอนนี้ฉันเฉยๆนะ   และคิดว่าคงอภัยให้คุณได้ในไม่ช้านี้จริงๆนะ