อีกแล้ว

posted on 22 Apr 2010 00:11 by kasukame in Diary

อาทิตย์หน้าหยุดหลายวันตั้งใจว่าจะไปกรุงเทพ มีหลายเรื่องที่ต้องไปทำ นัดกินข้าวกับเพื่อนเมย์ที่ไม่ได้เจอเลยตั้งแต่ไม่สบายเมื่อปีก่อน ตอนนี้เพื่อนเมย์อาการหนัก พ่อต้องไปรับส่งไปทำงาน เพราะว่ามีปัญหาเรื่องกระดูกสันหลัง ซึ่งงานนี้ฉันต้องไปถึงเซนทรัลพระราม 3 ด้วยว่าเพื่อนเมย์จะได้เดินทางน้อยๆ ให้พ่อมาส่งก็ยิ่งดีเลย  แต่พ่อคงไม่มาไม่ังั้นเมย์มันคงจะพูดอะไรไม่ออกเวลาพ่อมาด้วย    เรื่องที่สอง คือ คิดถึงบวกเป็นห่วงหนึ่งมาก ดูมันเจอปัญหาเรื่องงานหลายด้านมาก แล้วก็ไม่ได้พักผ่อน ทำงานเกือบทุกวัน จะช่วยอะไรมันได้ มันยังรักที่จะทำงานที่เดิม ได้แต่ไปแก ไปกินข้าวไป ดูหนัง ออกนอกเส้นทางที่เดินบ้าง และก็ถ้ามีเวลาะจะแวะเข้าไปหาย่าที่เตาปูนด้วย ส่วนหลานชายย่าไม่เกี่ยวกัน ไม่อยากเจอก็ไม่ต้องมาเจอกัน เรื่องของมันแล้วกันไป ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องเป็นที่ปรึกษาอะไรให้มันอีก เพื่อนกันพูดแรงๆตรงๆแค่นี้ ทำเป็นโมโหไม่รับสาย เพื่อนฉันไม่ได้มีแกคนเดียวนะเฟร้ยยยย เคืองงงงงงงงงงงงงงงงงง งอนเป็นผู้หญิงไปได้  และเรื่องพี่ทรู คงต้องไปเพราะว่ารับปากไปแล้วว่าจะไป จริงๆคงจะดีถ้าปอมาอีกคนจะได้เจอกันในคราวเดียว สามวันนี่แหละ เดือนหน้าไม่รู้เหมือนกันว่าจะยังไง เพราะว่าตอนนี้วุ่นๆเรื่องเอารถพ่อไปทำหลายๆอย่างก่อนที่จะไปทำเรื่องโอนอีกที

 

พอใกล้วันก็ไม่อยากไปขึ้นมาอีกแล้ว  นี่แหละนะถึงไม่อยากวางแผนอะไรไว้ก่อน แต่เรื่องนี้คงเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้วล่ะ รับปากเพื่อนไปเยอะขนาดนั้น เดี๋ยวจะโดนประณามหยามเหยียดว่า เบี้ยวอีกแล้วนะแก ไรฟระ ก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะ ตอนนี้ห่วงแม่จังเลย อาจเป็นเพราะว่าเห็นแม่เหนื่อยๆด้วยก็เลยไม่อยากไปไหน แต่ไม่ไปก็ไม่จบสักที ตามกันเรื่อยไป  

 

หนึ่ง  ฉันขอโทษ เมื่อวานฉันจิตตกอีกแล้วแก โทรหาเอ็มแล้วมันไม่รับสาย เกิดจิตตกน้ำตาไหลออกมาซะงั้น วันนี้ขับรถกลับบ้านแม่ตอนค่ำจากในเมืองมาบ้านแม่ก็ราวๆ 70 กม. เห็นจะได้ อยู่ๆก็นึกถึงอาร์ขึ้นมา นึกว่าทำไมเขาถึงได้ใจร้ายอย่างนี้ หลอกลวงกัน ทำร้ายใจกันได้ขนาดนี้ ถึงจะคิดว่าเขาได้ตายไปจากโลกนี้แล้ว แต่บางวันมันก็มีอะไรสะกิดให้นึกถึง ไม่ว่าจะเป็นรถยี่ห้อ สี ที่เขาขับ   เรื่องมันก็เก่าไปแล้ว แต่ทำไมมันไม่ตายไปจากใจฉันสักที  ฉันสวดมนต์ทุกวันให้ฉันคิดในสิ่งที่ดี ทำในสิ่งที่ถูก ไม่เบียดเบียนใคร นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันจะทำได้ ตอนนี้แกไม่ห้ามฉันไม่ว่าฉันจะทำอะไร เพราะว่าแกรุ้จักฉันมากพอที่จะรู้ว่า ถ้าฉันเบื่อฉันก็จะหยุดเอง ถึงจะห้ามถ้าฉันจะทำ จะไปฉันก็จะไป นั่นแหละ ฉันรักแกว่ะ ที่แกเข้าใจฉัน ถึงแกจะพูดน้อย แต่ฉันก็รู้ว่าแกรักฉัน ห่วงฉัน อืม วันก่อนฉันคุยกับไอ้เจี๊ยบด้วยนะแก มันมาทำงานเขตตะวันออก ช่างมันเถอะ คุยกับมันฉันก็โดนแขวะอีก ห่างๆกับมันได้ก็ดีไป คุยกันบ้างแต่อย่าเยอะไม่งั้นไม่ไหวหรอก    

Comment

Comment:

Tweet