posted on 24 May 2008 09:39 by kasukame in Diary
การให้อภัยมันเป็นสิ่งที่ดี และสมควรจะกระทำ นั่นคือสิ่งที่ฉันรู้ค่ะ แต่ว่าบางครั้งในบางเรื่องราวแล้ว มันยากที่จะกระทำนะคะ เพราะว่ามันเป็นเรื่องของใจ ถ้าปากบอกว่าให้อภัย แต่ใจไม่ได้รู้สึกเช่นนั้นมันเป็นไปได้ยากที่จะเกิดการให้อภัยขึ้น ใช่ไหมล่ะคะ เรื่องระหว่างคุณกับฉัน มันก็เป็นเรื่องหนึ่งที่ฉันมักจะถามตัวเองอยู่เสมอว่า ถ้าหากว่าฉันรู้ว่า ทุกอย่างที่ผ่านมาคุณทำร้ายฉันด้วยการโกหก หลอกลวงฉัน ฉันจะอภัยให้คุณได้ไหม
ในวันนี้ฉันบอกได้แค่เพียงว่า ฉันไม่รู้เหมือนกัน มันอาจจะได้ หรือไม่ได้ แต่ลึกๆแล้ว ในเวลานี้กับทุกอย่างที่ผ่านมา จนวันที่คุณเดินจากไป ฉันก็บอกตัวเอง คงต้องให้อภัยในทุกสิ่งที่คุณทำ เรื่องที่คุณทำร้ายความรู้สึกของฉัน ฉันทำร้ายความรู้สึกของคุณ เพราะว่าต่อไปข้างหน้า ชีวิตของแต่ละคนต่างต้องเดินต่อไป ไม่ได้หยุดแค่นี้
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่รู้ในตอนนี้ก็คือ ถ้าฉันพบคุณอีก ฉันจะทำใจให้อภัยคุณได้จริงหรือไม่ ส่วนใหญ่ฉันเลือกการไม่เผชิญหน้าในเวลาที่อารมณ์คุกรุ่น ฉันเลิกจะเผชิญหน้าเวลาอารมณ์สงบ เย็นลงเท่านั้น เพราะว่าจะได้มีสติคิดอะไรก่อนเอ่ยคำใดๆออกมา
คำถามของฉันที่อยากจะถามคุณ ถ้าคุณเป็นฉัน คุณจะอภัยให้ฉันหรือเปล่า การถูกคนรัก คนที่เราคิดฝากชีวิตไว้ด้วย ทำร้ายจิตใจ มันโหดร้ายมากแค่ไหน คุณรู้บ้างหรือเปล่า ฉันอยากรู้คำตอบแค่นั้น แม้ว่าคำตอบของคุณและฉันอาจจะไม่เหมือนกัน ก็แค่คิดว่าถ้าคุณเป็นฉัน คุณจะทำอย่างไร
ฉันยอมรับว่าเวลาที่ฉันรัก ฉันทุ่มเทหมดใจเหมือนไม่เคยเจ็บเพราะว่าความรักมาก่อนเลย ทั้งที่เวลาไม่รักใคร ฉันจะบอกตัวเองเสมอว่า ให้เผื่อใจไว้บ้าง แต่มันก็ทำได้ยากทุกครั้งไป ฉันไม่ได้เสียใจที่รักคุณมากขนาดนั้น ทุ่มเททุกอย่างเพื่อคุณไม่สนใจคนรอบข้าง ไม่สนใจว่าใครจะพูดอย่างไรกับคุณ แต่สุดท้ายก็เจ็บทุกที ไม่ได้เจ็บที่มันจบลง แต่เจ็บที่แท้จริงแล้ว ฉันทุ่มเทให้กับคนที่ไม่เคยมีใจให้ฉันเลยต่างหากล่ะ
นั่นแหละที่ทำให้ยิ่งเจ็บปวด การดำเนินชีวิตยังคงมีต่อไป แล้วฉันก็เติบโตขึ้น ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากคุณ จากความรักครั้งนี้ สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนฉันไป นั่นคือ ฉันระมัดระวังในความรักมากขึ้นกว่าเดิม ฉันเติบโต สำหรับเรื่องการให้อภัย ในตอนนี้ฉันเฉยๆนะ และคิดว่าคงอภัยให้คุณได้ในไม่ช้านี้จริงๆนะ
posted on 22 May 2008 13:43 by kasukame in stuff
อ่านบทความนี้จาก www.teenee.com แล้วชอบก็เลยเอามาลงไว้ค่ะ
ถ้าใครคนนึง....ผ่านเข้ามาในชีวิต และ....ได้กลายเป็น....ส่วนหนึ่งของชีวิต
แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตาม ที่ไม่สามารถทำให้เขาอยู่กับคุณได้ ...
อย่าได้เสียน้ำตา.... แต่จงดีใจที่เราได้พบกัน....และเขาทำให้เรามีความสุข
แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม เพราะเวลาจะเป็นเครื่องบ่งชี้
ถ้าเขาเป็นของคุณจริง ๆ เขาจะต้องกลับมา
คุณจะรู้ตัวว่า....คิดถึง....ใครคนนึงมาก ๆ
ก็ตอนที่คิดถึงเขาแล้วหัวใจเต้นรัวถี่ขึ้น
เพียงแค่เขาเอ่ยทักด้วยความอบอุ่นในน้ำเสียง
ก็จะทำให้ประสาทของคุณซาบซ่านผ่อนคลายลงอย่างมีความสุข
แต่ถึงกระนั้นก็ตาม....บางทีคุณก็ยังไม่รู้สึกตัว ....
และยังชอบปฏิเสธว่า....
คุณไม่ได้ชอบเขา....และคุณไม่ได้รักเขา
ปรอทที่วัดความรักในหัวใจของคุณได้
คือเมื่อคุณคิดถึงเขาแล้วคุณนั้นมีความรู้สึกอย่างประหลาด
อยากจะสละความสุขส่วนตัวให้คน ๆ นั้น
แม้คุณจะเจ็บปวดก็จะทน
ขอเพียงแค่ว่า.... อยากให้เขาคนนั้นมีใจให้คุณสักนิด
อย่าหันหลัง....ให้กับความรัก
ในขณะที่ความรักยืนจังก้าอยู่ต่อหน้าคุณ
อย่าได้ไล่มันออกไปจากชีวิตของคุณ....เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้น ....
สักวันนึง....คุณจะหวนคิดขึ้นมาได้ว่า
สิ่งที่คุณไล่ไปนั้น แท้จริงแล้ว ครั้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้ตัวคุณนั่นเอง
จงให้คุณค่าแก่คนที่รักคุณ....มันไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายเลย
ในการที่จะได้พบ....กับคนที่รักคุณจริง ๆ
เพราะหัวใจที่จริงจัง ซื่อตรง หาไม่ได้ง่ายนัก และมีคุณค่าสูงเหลือเกิน
บางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดในชีวิต
ไม่ใช่สิ่งที่เราสูญเสียหรือผิดหวัง
แต่กลายเป็นความเสี่ยง ที่เราไม่กล้าเสี่ยง
ถ้าคุณคิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่จะทำให้คุณมีความสุขมาก จงมุ่งไปหามัน
เพราะในจังหวะชีวิตของคนเรา เรามักจะไม่ผ่านมาถนนสายเดิมซ้ำอีก
เวลาไม่เฝ้ารอใคร....ถ้าคุณคิดว่าได้พบสิ่งที่ถูกต้องและถูกใจ
จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไป ....
อย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำและดึงเหนี่ยวคุณไว้
ไม่มีใครนอกจากคุณเท่านั้น....ที่จะรู้ว่า....อะไรทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง
คนเรามักไม่เห็นคุณค่าความสำคัญของคนที่เรารัก....และใกล้ชิดกับเรา
จนกระทั่งพวกเขาได้จากเราไป จงมีความกล้าหาญที่จะ.…รัก
แม้คุณรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญเสียมันไปในที่สุดก็ตาม
ดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก
เพราะว่าคุณขี้ขลาดเกินกว่าที่จะกล้าเผชิญกับมัน
